Józef Andrzej Lisowski
Biografia
Józef Andrzej Lisowski urodził się w Łukowie. Studiował na Politechnice Gdańskiej, gdzie w 1967 uzyskał dyplom, a w 1973 obronił doktorat. Sześć lat później uzyskał stopień doktora habilitowanego, a w 1989 został profesorem.
Jego specjalizacje to automatyka, robotyka i elektrotechnika ze szczególnym uwzględnieniem automatyki okrętowej. Zajmował się systemami optymalnego i bezpiecznego sterowania statkiem i jest autorem kilku patentów.
Zawodowo związany z Wyższą Szkołą Morską w Gdyni, która przekształciła się w Akademię Morską a następnie w Uniwersytet Morski. W 1990 objął stanowisko profesora zwyczajnego. W 1980 został kierownikiem Katedry Automatyki Okrętowej na Wydziale Elektrycznym. W latach 1989–1996 i 2002–2008 był rektorem tej uczelni. Był także profesorem zwyczajnym na Wydziale Mechaniczno-Elektrycznym Akademii Marynarki Wojennej.
Uzyskał członkostwo w instytucjach naukowych, m.in. IEEE jako senior member, w Komitecie Automatyki i Robotyki Polskiej Akademii Nauk, w Radzie Głównej Szkolnictwa Wyższego, Centralnej Komisji ds Tytułów i Stopni Naukowych, Polskim Towarzystwie Elektrotechniki Teoretycznej i Stosowanej oraz Polskim Towarzystwie Nautologicznym. W wyborach parlamentarnych w 1993 bezskutecznie kandydował do Senatu z ramienia BBWR. W 2009 ukazała się biografia Z głębokiego lądu nad morze Józef Andrzej Lisowski biografia.
Jego dorobek naukowy obejmuje syntezę algorytmów komputerowego wspomagania bezpiecznego sterowania ruchem statku z zastosowaniem metod optymalizacji, sztucznej inteligencji i gier różniczkowych. Napisał ponad 20 książek, monografii i podręczników akademickich oraz prawie 300 artykułów naukowych. Był organizatorem i współtwórcą wielu wdrożeń, w tym systemu EMOS na okrętach Marynarki Wojennej oraz systemu SOSS w zakładach H. Cegielski – Poznań.
Organizował i przewodniczył kilkudziesięciu sesjom naukowym na konferencjach krajowych i zagranicznych. Był członkiem blisko 30 komitetów naukowych. Prowadził wykłady na 9 uniwersytetach i akademiach morskich na świecie. Był promotorem 11 doktorów nauk technicznych z Polski, Algierii i Wietnamu, a także recenzentem wielu rozpraw doktorskich i habilitacyjnych.