Antoni Hryniewicki
Biografia
Urodził się w Łukowie w 1878 roku. W 1898 ukończył szkołę morską w Astrachanie, po czym podjął pracę w tamtejszym zarządzie rybackim. Po powrocie do Polski brał udział w wojnie polsko-bolszewickiej; został wzięty do niewoli sowieckiej. Po powrocie z wymiany jeńców objął stanowisko zastępcy naczelnika Morskiego Urzędu Rybackiego w Wejherowie. W 1923 awansował na naczelnika. Zachował to stanowisko po przeniesieniu Urzędu do Gdyni w 1928. W tym roku objął kierownictwo Stowarzyszenia Morski Instytut Rybacki.
W październiku 1939 został wysiedlony do Generalnego Gouvernement; w okresie II wojny światowej mieszkał w Lublinie. Od kwietnia 1945 do śmierci pełnił funkcję dyrektora naczelnego Głównego Morskiego Urzędu Rybackiego. Odegrał kluczową rolę w budowie portów rybackich w Gdyni, Jastarni i Władysławowie, modernizacji portu w Helu, powstaniu stoczni rybackiej w Gdyni oraz osiedli rybackich w Gdyni, Oksywiu, Obłużu i Władysławowie.
Organizował szkolenia dla rybaków na temat nawigacji i obsługi silników, zaplecze remontowe dla łodzi oraz pomoc kredytową. Wspierał rozwój spółdzielczości rybackiej. Po II wojnie światowej kierował odbudową polskiego rybołówstwa ze zniszczeń wojennych oraz organizacją administracji rybackiej na Ziemiach Odzyskanych. Społecznikowskiej postawie zawdzięczał przydomek 'Ojca rybaków'.
Pochowany na cmentarzu Witomińskim (kwatera 3-16-1).